İkisinde de unutamadığım tiplemeler ve sahneler var. Güldür Güldür'de zombi virüsünde bakan olan Fahrettin Koca'nın zombi olan yardımcısını dövmesi. Diğeri de Olacak O kadar'da Kibariye'nin annesinin damadından dert yanması ve onun unutulmaz "Ah o şöfer şöfer!" repliği. Hala gülerim bu ikisine. Ayrıca yine Olacak O Kadar'daki Türk Sanat Musikisi korosunda konser esnasında yaşananlar da anlatılmaz, izlenir.